ตอนที่ 156 ตัวซวยทั้งบ้าน

“ปัง ๆ ๆ…” เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

ซูเสี่ยวชีรู้สึกว่าพอย้ายมาห้องพักผู้ป่วยห้องนี้ กิจธุระมันจะดูยุ่งเหยิงไปหน่อยหรือไม่?

เธอเดินไปเปิดประตู

เสี่ยวหมี่กำลังเข็นจ้านเป่ยเซิ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็นอยู่หน้าประตู ซูเสี่ยวชีมองปราดเดียวก็ให้พวกเขาเข้ามา

บนร่างของจ้านเป่ยเซิ่งมีปราณทมิฬสายหนึ่งที่กำเริบเสิบสานพันรอบตัวอยู่

ใบหน้าดำคล้ำมืดมัว

เจี่ยงเจี้ยนฟางเห็นลูกชายคนโตมา สีหน้าก็บึ้งตึงไม่พอใจ

“แกมาทำอะไรกัน ออกไป”

จ้านเป่ยเซิ่ง: …?

เขาเข้ามานอกจากลมหายใจแล้ว ก็ไม่ได้ทำอะไรกันเลยใช่ไหม?