กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทางตะวันตกเฉียงใต้ขาดแคลนคน จึงมอบหมายภารกิจตามโควตาจำนวนคนให้เมืองไห่กับเมืองหลวง โดยทั่วไปแล้วเยาวชนปัญญาชนที่จะลงชนบทจะถูกเรียกไปพูดคุย ซึ่งเด็กสองคนของบ้านนั้นก็รับปากเป็นอย่างดี
พอไปถึงกลางทางกลับเริ่มเป็นหัวโจกก่อเรื่องเรียกร้องจะกลับมา
จึงถูกคนของสำนักงานเยาวชนปัญญาชนลงโทษทางวินัย พอไปถึงทางตะวันตกเฉียงใต้ก็เขียนจดหมายฟ้องที่บ้าน”
เซิ่งเทียนซื่อรู้สึกว่าตัวเองซวยเหลือเกิน
เพิ่งกลับมาถึงห้องทำงานก็ถูกเลขานุการดึงตัวไว้ บอกให้เขารีบคิดหาทางออก
“พวกเขามาเอะอะโวยวายที่ห้องทำงาน แถมยังยกตำแหน่งผู้มีเส้นสายของตัวเองขึ้นมาอ้าง ฉันรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเขาก็ต้องผลักฉันออกไปรับหน้าเพื่อดับโทสะอยู่แล้ว”
จ้านเป่ยเหิง “…” “การทำงานในส่วนท้องถิ่นกลายเป็นแบบนี้ไปแล้วเหรอ”
“เฮ้อ อยู่ในกองทัพยังดีกว่าเสียอีก”
เซิ่งเทียนซื่อทอดถอนใจ ใบหน้าทรงเหลี่ยมเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม