กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้บังคับการฝ่ายการเมืองฉู่รู้สึกผิดจนแทบอยากตาย “หยุนซี พ่อขอโทษลูกด้วย”
ฉู่หยุนซีเดินเข้ามาสวมกอดผู้บังคับการฝ่ายการเมืองฉู่อย่างสนิทสนมเหมือนเช่นเคย “พ่อ คุณไม่มีความผิดหรอก คนที่ผิดคือฉู่เสี่ยวฟางกับเสี่ยวมู่ต่างหาก”
“คุณต้องดูแลแม่ให้ดีนะ”
“ฉู่เสี่ยวฟางเป็นมารร้ายชัด ๆ”
ผู้บังคับการฝ่ายการเมืองฉู่โอบกอดเธอไว้ น้ำตาไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป
“พ่อรู้ เป็นพ่อเองที่ทำร้ายลูก”
ผู้บังคับการฝ่ายการเมืองฉู่นึกอยากจะฆ่าสองแม่ลูกฉู่เสี่ยวฟางให้ตาย แล้วค่อยฆ่าตัวตายตามไปเสียเดี๋ยวนี้
ฉู่สงเฟยร้องไห้โฮออกมา
“น้องสาว น้องสาวแท้ ๆ ของฉัน…”
คนตระกูลฉู่กอดกันร้องไห้อย่างน่าเวทนายิ่งนัก ปราณทมิฬที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินแล้วยังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว