กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านเป่ยเหิงคิดดูแล้ว ไม่ได้ออกคำสั่งให้บุกจู่โจมเข้าไป “เกาหยาง ให้คนของเราถอยออกมา”
“รับทราบ”
เกาหยางตอบรับคำหนึ่ง แล้วหายตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ฉินเจ๋อชี้ไปยังจุดที่ไม่ไกลข้างหน้า “หัวหน้าหน่วย ผมไปดูตรงนั้นหน่อย”
“ไม่ต้อง”
จ้านเป่ยเหิงปฏิเสธ “ให้ทหารลาดตระเวนไปดู”
มีทหาร 2 นายผละออกไป
ชั่วครู่ต่อมา เกาหยางก็กลับมา
สีหน้าร้อนรนใจ “หัวหน้าหน่วย คนของเราหายไปแล้ว”
“คนของเราตั้ง 100 กว่าคน ทำไมถึงไม่มีแม้แต่เสียงเลย เหลือเชื่อเกินไปแล้ว”