กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เกาจ้านพยายามหดตัวให้เหลือก้อนกลมที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผีหญิงเพียงแค่ปรายตามองเขาแวบหนึ่งอย่างเฉยชา
ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร
ซูเสี่ยวชีเปิดประเด็นถามตรงไปตรงมา:
“ทำไมพวกเธอถึงตามรังควานตระกูลฟางด้วยอะไรกัน บ้านเขาไปแหย่รังผีของพวกเธอหรือไง”
ฟางจื้อเหิงเองก็อยากรู้เช่นกัน
ผีหญิงหรี่ตาลงคล้ายกำลังขบคิดปัญหา ทว่าเรื่องที่เธอจัดการได้ด้วยการหลอกคนให้กลัว พอเวลานี้ต้องมาใช้สมองคิดจึงค่อนข้างลำบากไปสักหน่อย
เธอยื่นมือตบหน้าตัวเองไปสองฝ่ามือ
เธอมองไปยังฟางจื้อเหิงด้วยความเลอะเลือนอยู่บ้าง “พวกเราล้วนล่องลอยอยู่ในหุบเขาผี”
“ดูเหมือนจะมีคนคนหนึ่งเอาเสื้อผ้าที่มีกลิ่นติดอยู่มาให้ บนนั้นยังมีตราประทับพิเศษด้วย”
พูดถึงตรงนี้