เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
น้ำเสียงของเสี่ยวเถียนแฝงไว้ด้วยความหดหู่และความโล่งใจ “หัวหน้าหน่วยจ้าน ผู้บัญชาการลู่เชิญคู่สามีภรรยาของพวกนายไปพบ บอกว่ามีธุระสำคัญจะปรึกษาหารือ”
จ้านเป่ยเหิงหันไปมองซูเสี่ยวชี “ไปไหม?”
“ไปสิ”
ซูเสี่ยวชียื่นมือออกไป ให้มือเล็กของตัวเองถูกกุมไว้ในมือใหญ่ของจ้านเป่ยเหิง
ในหมู่บ้านรอบนอกของประเทศอันหนาน มีพ่อมดทยอยตายกะทันหันไม่หยุดหย่อน
กระทั่งมหาจอมเวทของพวกเขาก็ตายกะทันหันเช่นกัน
อีกทั้งเหล่านักรบที่ถูกปิดล้อมอยู่ในภูเขาหมังก็กลับมาแล้ว
แทบไม่ต้องใช้สมองคิด ก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น
ผู้คนในหมู่บ้านต่างพากันมาเอาเรื่อง อยากจะรีดไถเงินก้อนโตหรือธัญพืชสักสองสามคันรถกลับไป
เมื่อซูเสี่ยวชีกับจ้านเป่ยเหิงเดินต้วมเตี้ยมเหมือนเป็ดออกไข่ไปถึงที่ของผู้บัญชาการลู่ ก็ประจวบเหมาะกับที่เจ้าค่ายพวกนั้นจากประเทศอันหนานกำลังมาเจรจากับกลุ่มของผู้บัญชาการลู่พอดี