กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่ได้นอนมาหลายวันติด ซูเสี่ยวชีจึงฟุบหลับอยู่บนร่างของจ้านเป่ยเหิงไปแล้ว
แมวดำตัวใหญ่ก็ไม่ว่างจะบ่นทาสแมว มันหมอบหลับปุ๋ยอยู่บนไหล่ของเสิ่นเทา
มันได้สร้างความผูกพันอันลึกซึ้งของการถูกมองข้ามตลอดเส้นทางร่วมกับเสิ่นเทา
เฉียวเจี้ยนจวินเสนอแนะว่า
“หัวหน้าหน่วยจ้าน พวกเราไปฐานที่มั่นแถวนี้กันเถอะ ผู้บัญชาการลู่บอกว่าถ้าออกมาได้แล้วให้ไปพักผ่อนที่ฐานที่มั่นก่อน”
“ได้”
จ้านเป่ยเหิงเองก็ตัดใจให้ซูเสี่ยวชีต้องทนเดินทางกระแทกกระทั้นไปตลอดทางไม่ลงเช่นกัน
พวกเขาเดินทางไปที่ฐานที่มั่น
“เกาหยาง นายไปหาฝ่ายส่งกำลังบำรุง ขอห้องเดี่ยวสะอาด ๆ สักห้อง”
“หัวหน้าหน่วย ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”