ตอนที่ 107 กล้าขู่พวกเราหรือ?

จ้านเป่ยเหิงตบฝ่ามือฟาดไปอย่างรุนแรง “การตระหนักรู้ที่เชลยพึงมีก็ต้องมี กล้าข่มขู่พวกเราหรือ?”

เชลยที่ถูกตบคาดไม่ถึงว่าจ้านเป่ยเหิงจะไม่เล่นตามกฎเกณฑ์ ถึงกับกล้าทุบตีเขา ไม่ใช่ว่าบอกว่าจะไม่ทรมานทุบตีเชลยหรอกหรือ?

ชื่อเสียงระหว่างประเทศไม่เอาแล้วหรือ?

เขารู้นานแล้วว่าแคว้นหัวมีทีมรบพิเศษที่ผลุบโผล่ไร้ร่องรอยอยู่หน่วยหนึ่ง

“ถุย พวกแกกล้าทุบตีทรมานเชลย ไม่กลัวนานาประเทศประณามพวกแกหรือ?”

พอจ้านเป่ยเหิงได้ยิน คนผู้นี้ทำสงครามจนสมองหายไปด้วยหรือไง?

ก็ตบฝ่ามือลงบนปากของเชลยอีกฉาด คราวนี้ตบจนฟันของมันร่วงออกมาสองซี่

“กลัวหรือ? แกควรคิดว่าจะรอดชีวิตไปได้ไหมมากกว่า พ่อจะไปกลัวไอ้ปีศาจอย่างแกทำอะไรกัน อย่าว่าแต่ทุบตีแกเลย ต่อให้ฆ่าแกแล้วจะทำไม?”