ตอนที่ 106 ติดอยู่ในภูเขาหมัง

ณ บ้านหลังหนึ่งใกล้เมืองหลวง ภายในห้องมีรูปปั้นไม้แกะสลักตั้งอยู่ มันแผ่กลิ่นคาวเลือดชวนคลื่นไส้ออกมาจาง ๆ ทันใดนั้นรูปปั้นนั้นก็สั่นไหว

ประกายแสงสีทองสายหนึ่งถูกดึงกระชากออกมาจากรูปปั้น

แล้วเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ภายในห้องชั้นบน

มีคนอดรนทนไม่ไหวจนกระอักเลือดสดออกมาหนึ่งคำ เขาลูบเลือดที่มุมปาก รู้สึกถึงความไม่สงบใจขึ้นมารำไร

เขาพยุงตัวลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องที่ตั้งรูปปั้น

ครั้นเปิดฝาครอบด้านหน้ารูปปั้น สิ่งของที่อยู่ด้านในได้กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว

แววตาของเขาวูบไหว “ยังดีที่ฉันเตรียมพร้อมไว้ก่อน” เขาหยิบเส้นผมสองสามเส้นและเศษผ้าเปื้อนเลือดชิ้นหนึ่งออกมาจากกล่องด้านข้าง

แล้วใส่ลงไปในกระถางด้านหน้ารูปปั้น

ปากบริกรรมคาถาไม่หยุด กลิ่นคาวเลือดบนตัวรูปปั้นทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ