กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีกินเนื้อไก่หนึ่งจานนั้นไม่หมดจริง ๆ เธอชี้ไปที่เนื้อไก่แล้วถามว่า:
“กินไหม”
จ้านฉางอันอยากกิน ทว่าก็กลัวโดนด่า เขาอายุน้อยกว่าจ้านเป่ยเหิงตั้งเจ็ดแปดปี เมื่อก่อนเขาเลื่อมใสจ้านเป่ยเหิงที่สุด เสียแต่ว่าตัวเองยังเด็กเกินไปเลยเป็นลูกไล่ตามก้นเขาไม่ได้
เขาสูดน้ำมูก กระแอมไอสองที แล้วพูดอย่างเกรงใจว่า:
“ป้าสะใภ้ใหญ่จะด่าเอา”
“ไม่หรอก เธอต้องให้เธอกินแน่ ไม่เชื่อเดี๋ยวฉันลองถามดู” ซูเสี่ยวชีไปหยิบตะเกียบมาคู่หนึ่ง แล้วตักข้าวสวยพูน ๆ มาหนึ่งชามยกมาให้
จ้านฉางอันเดิมทีคิดจะรอให้ถามก่อนค่อยกิน
แต่พอได้กลิ่นหอมของข้าวสวยกับกลิ่นหอมของเนื้อไก่ ก็อดใจไม่ไหวจริง ๆ
เขารับมาแล้วลงมือกินคำโตทันที
ซูเสี่ยวชีกับจ้านฉางอันกินไก่ตุ๋นมันฝรั่งหนึ่งจานนั้นจนหมดเกลี้ยง