กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกินข้าวเสร็จ จ้านเป่ยเหิงก็ถือชามไปสั่งให้เกาหยางไปล้างชาม
เกาหยาง “...” “หัวหน้า อยู่บ้านฉันไม่เคยล้างชามเลยนะ” แม้ปากจะพูดแบบนั้น เขาก็ยังคงถือชามเดินเข้าไปในห้องครัวอยู่ดี
สิ่งเดียวที่ทำให้จ้านเป่ยเหิงวางใจไม่ลงก็คือซูเสี่ยวชี
ผู้หญิงคนนี้เอะอะก็ดูดวงให้คนอื่น
“เสี่ยวชี ต่อไปถ้าไม่จำเป็นต้องดูโหงวเฮ้งให้คนอื่น ทางที่ดีอย่าไปดูให้ใครเลยจะดีกว่า”
ซูเสี่ยวชีใช้มือเท้าคาง พยักหน้ายิ้มหวาน
“ฉันรู้แล้ว จ้านเป่ยเหิง คุณจะคิดถึงฉันไหม”
จ้านเป่ยเหิงถูกซูเสี่ยวชีเปลี่ยนหัวข้อกะทันหัน จนตั้งตัวแทบไม่ทัน
เขาขมวดคิ้ว ผู้หญิงคนนี้มักจะกล้าได้กล้าเสียอยู่เรื่อย
ซูเสี่ยวชียกมุมปากขึ้น