ตอนที่ 54 ยังไม่ถึงเวลาหวนพบและยอมรับกัน

จ้านเป่ยเหิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ “เป็นไปไม่ได้หรอก แถบชนบทแบบนั้นไม่ใช่ลูกแท้ ๆ มีหรือคนอื่นจะดูไม่ออก”

“คนในหมู่บ้านไม่มีใครบอกสักคนว่าฉันไม่ใช่เด็กแท้ ๆ ของพวกเขา”

ตอนเด็ก ๆ จ้านเป่ยเหิงก็เคยสงสัยอยู่เหมือนกัน

เพียงแต่เด็กนอกคอกในปากชาวบ้านคนนั้นไม่ใช่เขา

ซูเสี่ยวชีมองเขาอย่างนิ่งสงบ ท่าทางสุขุมเยือกเย็นทำให้จ้านเป่ยเหิงเริ่มเกิดความสงสัย

“ฉันไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพวกเขาจริง ๆ เหรอ”

“ถ้าดูจากโหงวเฮ้งที่ฉันดูล่าสุดก็ใช่ บิดามารดาผู้ให้กำเนิดของคุณไม่เคยล้มเลิกการตามหาคุณเลย”

มือของจ้านเป่ยเหิงที่ถือชามอยู่สั่นเทาเล็กน้อย

“ฉันไม่ได้ถูกทอดทิ้งเหรอ”

ซูเสี่ยวชีพูดถึงเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกโมโหเต็มอก เธอจึงบอกเล่านิมิตจากการเสี่ยงทายที่เห็นให้จ้านเป่ยเหิงฟัง