เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีรับเงินก้อนนี้มาอย่างเบิกบานใจ “คุณปู่รู้ราคาดีนี่ ถ้าฉันรับน้อยเกินไป ก็จะไม่ค่อยดีต่อพวกคุณเหมือนกัน”
เกาหยาง: ... ช่างได้คืบจะเอาศอกจริง ๆ ได้กระบุงใบเดียวก็พร้อมจะเข้าไปหมอบออกไข่ข้างในเลยสินะ
เมื่อรับเงินของคนอื่นมาแล้ว ซูเสี่ยวชีก็ยังคงใจกว้างมาก
เธอทำเป็นมองข้ามเสียงบ่นในใจของเกาหยางไปโดยอัตโนมัติ
เพียงแค่เหลือบมองอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง “อย่าคิดอะไรให้มันมากนักเลย ปัญญาอย่างนายน่ะมีข้อบกพร่อง”
จากนั้นก็ถามต่อ:
“ทั้งสามท่านอยู่กินเกี๊ยวด้วยกันหน่อยเป็นไง”
“เอาสิ ฉันเองก็ห่อเกี๊ยวเป็นเหมือนกัน” ลู่เฟยตอบตกลงเป็นคนแรก
การไปตะวันตกเฉียงใต้ของเขาคราวนี้อันตรายรอบด้าน จำได้ว่าจ้านเป่ยเหิงเคยอยู่ที่นั่นหลายปี ต้องถามเขาเกี่ยวกับเรื่องบางอย่างในป่าดงดิบทางตะวันตกเฉียงใต้สักหน่อย
ลู่เฟยกับเกาจ้านไปล้างมือ