กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หงเจี้ยนเซ่อพาคนเดินวนเวียนอยู่แถวสันเขาตัดหัวอยู่นาน หลายคนได้พบเจอกับเรื่องประหลาด
ราวกับถูกกักขังเอาไว้ก็มิปาน
ใต้ใบไม้หนาทึบบนพื้นยังมีกระดูกที่ผุพังตามกาลเวลา
หงเจี้ยนเซ่อเหยียบเข้ากับกระดูกขาท่อนบนท่อนหนึ่ง ตอนที่ล้มลงไปก็คว้าไปโดนกะโหลกศีรษะเข้าอีก
นิ้วมือสองนิ้วเสียบเข้าไปในเบ้าตาอย่างแม่นยำ
เขาคล้ายกับมองเห็นกะโหลกศีรษะกำลังยิ้มให้ แม้จะใจกล้า แต่ในใจก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาวูบหนึ่ง
ในยามที่เผชิญกับอันตราย ยันต์สีเหลืองที่พกติดตัวก็พลันมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน
หงเจี้ยนเซ่อตัดสินใจอย่างเด็ดขาด นำพาทุกคนออกจากที่นั่นทันที
เพลานี้ทุกคนต่างดูซอมซ่อทุลักทุเลอยู่บ้าง
สายตาของเขาทอประกายลึกล้ำมองไปยังซูเสี่ยวชี “พวกคุณหาคนพบเร็วขนาดนี้เชียวหรือ”