กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อนึกถึงเรื่องซุบซิบนินทาของพวกผู้หญิงเมื่อเช้า ซูเสี่ยวชีก็กัดขนมเปี๊ยะไปหนึ่งคำแล้วถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า
“เป่ยเหิง หมอซุนคนนั้นสวยไหม”
จ้านเป่ยเหิงกำลังซดน้ำแกงอยู่ พอได้ยินเข้าก็สำลักไอขึ้นมาทันที
แววตาอันตรายของซูเสี่ยวชีหรี่ลง เจ้าหมอนี่พอได้ยินชื่อหมอซุนทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น
“นายลนลานอะไรกัน”
จ้านเป่ยเหิงเงยหน้าขึ้นแล้วยื่นมือไปลูบหัวซูเสี่ยวชี “ฉันไม่ได้ลนลานสักหน่อย”
“แล้วนายไออะไรกัน”
จ้านเป่ยเหิง : ... คำถามของคุณกะทันหันเกินไป ฉันแค่บังเอิญสำลักหรอก
“ฉันไม่รู้หรอกว่าหมอซุนสวยหรือไม่สวย”
ซูเสี่ยวชีทำหน้าแบบฉันเชื่อแกก็บ้าแล้ว ก่อนจะออกแรงกัดขนมเปี๊ยะไปอีกคำใหญ่