กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวตี้ดูราวกับกำลังทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก มันหลับตาปี๋อดทนไว้
ฉันทนเห็นเสี่ยวตี้ลำบากไม่ได้ จึงแบกจอบเดินไปที่หัวแปลง
“จะใช้นิ้วแหย่ตาสุนัขแรงๆ แบบนี้ไม่ได้ เดี๋ยวมันเจ็บ”
ฉันตำหนิการกระทำของถวนถวน พร้อมดึงมือเธอออกมา
เสี่ยวตี้เห็นฉันเดินมา ก็เหมือนได้รับการปลดปล่อยในที่สุด รีบหลบไปทันที
“หมา หมา”
สายตาของถวนถวนไล่ตามเสี่ยวตี้ที่จากไป ปากก็พร่ำเรียกหมาอยู่ไม่หยุด
ในเมื่อเธอชอบหมา ก็ปล่อยให้หมาเลี้ยงดูต่อแล้วกัน
“เสี่ยวซาน เสี่ยวซื่อ มาทางนี้”
ฉันกวักเรียกเสี่ยวซานกับเสี่ยวซื่อที่กำลังเล่นกันอยู่ไกลๆ ให้เข้ามา สองตัวนี้ยังเด็ก ให้ถวนถวนรังแกสักหน่อยก็ไม่เป็นไร