กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พี่สะใภ้หลิวใช้พลั่วขนาดใหญ่ผัดอาหารอย่างชำนาญอยู่สองสามที จากนั้นก็ตักใส่ชามเซรามิกใบใหญ่ที่ขนาดพอๆ กับกะละมังอย่างคล่องแคล่ว
“ชามใบนี้ใหญ่จริงๆ เลยนะ!”
ฉันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม
“ทำเยอะก็ต้องใช้ชามใบใหญ่ถึงจะสะใจ กินแล้วถึงจะอร่อย!”
พี่สะใภ้หลิวดูอารมณ์ดีมาก ขณะที่ตักกับข้าวก็หัวเราะร่าไปพลาง
หมูรมควันตุ๋นถั่วแขกเส้นถูกตักใส่จนเต็มกะละมังใบเล็ก ดูแค่ตาก็รู้ว่าเพียงพอต่อการกินอย่างแน่นอน
ฉันประคองกับข้าวไปวางบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ส่วนพี่สะใภ้หลิวก็ตักแผ่นแป้งทอดกระทะออกมา
ฉันเพิ่งจะคิดว่าได้เวลาตั้งโต๊ะกินข้าวแล้ว เธอก็เปิดฝาหม้อเหล็กอีกใบหนึ่งออก
ข้างในมีข้าวฟ่างหนึ่งกะละมัง กับตับหมูนึ่งอีกหนึ่งจาน และหมูหัวผัดพริกหยวก