กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะพูดกับเขาอย่างไร “ที่บ้านเราหนูสามารถทานได้เต็มที่ ในระยะสั้นเกลือยังพอมีเหลือเฟือ”
ฉันไม่สามารถให้หม่านชางรู้ได้ว่าฉันมีเกลืออยู่มากมาย ดังนั้นคงต้องบอกว่ามีพอใช้ในระยะสั้นไปก่อน
หม่านชางฟังแล้วก็ยิ้มตาหยี คีบผักดองครึ่งส่วนที่เหลือในชามเข้าปาก เคี้ยวจนดังกร้วมๆ ราวกับกำลังทานของอร่อยเลิศรส ทั้งยังส่ายหัวไปมาเบาๆ อย่างมีความสุข
ว่าไปแล้วเขาก็เป็นเพียงเด็กวัย 9 ขวบ การได้ทานของอร่อยยังคงเป็นเรื่องน่ายินดี
ต่างคนต่างทานโจ๊กไปคนละชามกับแผ่นแป้งไข่อีกสองชิ้น ไม่รู้ว่าหม่านชางอิ่มหรือยัง แต่เขาไม่ยอมทานต่อแล้ว