กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เวลาอาสามกับอาสะใภ้สามอารมณ์ดีก็จะเรียกผมว่าไอ้ลูกไม่มีพ่อมีแม่ เวลาอารมณ์ไม่ดีก็บอกว่าผมเป็นตัวซวย เป็นเจ้ากรรมนายเวร ผมยังมีน้องชายลูกพี่ลูกน้องอีกคน เป็นลูกของอาสะใภ้สาม ตกกลางคืนผมนอนในหลุมเตา น้องชายลูกพี่ลูกน้องก็ชอบแอบมาฉี่ใส่ตัวผม มีอยู่ช่วงหนึ่งตัวผมเหม็นหึ่งไปหมด”
หม่านชางมีสีหน้าอมทุกข์ แม้จะดูเป็นเด็กแต่กลับถอนหายใจออกมายาวเหยียด “ผมคิดมาตลอดว่าคนส่วนใหญ่ก็คงใช้ชีวิตเหมือนๆ กับผมนั่นแหละ แค่น้องชายลูกพี่ลูกน้องโชคดีที่มีคนในบ้านคอยตามใจ แต่พอถึงฤดูใบไม้ร่วง ผมแบกผักกาดขาวหนึ่งกระสอบตามอาสามไปตลาดนัดแลกเปลี่ยน ถึงได้รู้ว่าเด็กอีกหลายคนก็เป็นเหมือนน้องชายผม พ่อแม่จะซื้อของอร่อยๆ ให้กิน พอเดินไม่ไหวก็อุ้ม ทั้งๆ ที่ตัวก็สูงพอๆ กับผมแท้ๆ...”