กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากกินอิ่มหนำสำราญจนเต็มคราบ ก็เข้าสู่ช่วงเวลาของการนอนราบตามปกติในแต่ละวัน
ฉันกอดเถี่ยตั้นเอ๋อร์ที่กินอิ่มเหมือนกันแล้วนั่งผิงไฟอยู่พักหนึ่ง จู่ๆ ก็พลันนึกถึงขนไก่ป่าในห้องครัวขึ้นมาได้
ขนพวกนั้นแห้งสนิทดีแล้ว ฉันจึงใช้แปรงสีฟันเก่าขัดคราบเลือดเล็กน้อยที่โคนขนออก ก่อนจะนำพวกมันเข้าไปในบ้าน
คัดเอาเส้นที่ยาวและสวยที่สุดออกมาเส้นหนึ่งวางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ ต่อไปจะได้เอาไว้ใช้ต่างที่คั่นหนังสือ
ขนส่วนที่เหลือจับกลุ่มเป็นช่อๆ ใช้คีมบิดลวดเหล็กยึดให้แน่น
ยังไม่ทันจะได้ทำเสร็จ เจ้าเถี่ยตั้นที่อยู่ข้างๆ ก็ตามมาก่อกวน เริ่มจากใช้เท้าหน้าเล็กๆ เขี่ยไปมา ก่อนจะงับขนไก่แล้ววิ่งหนีไปทันที