กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวกวาได้ยินที่ฉันเรียกมันอย่างชัดเจน มันชะงักไปเล็กน้อยแล้วแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน หัวก็ไม่หันกลับไปซ้ำยังคงวิ่งเล่นอยู่แถวคอกหมูต่อไป
เสี่ยวตี้ได้ยินเสียงฉันก็รีบหันมาหาฉันทันที มันเอาตัวมาถูที่หน้าแข้งฉัน ท่าทางเล็กๆ นั่นราวกับจะบอกว่า “เธออย่าโกรธนะ”
เฮ้อ เสี่ยวตี้นี่รู้ความจนน่าสงสารจริงๆ
ฉันพาเสี่ยวตี้เดินเข้าไปใกล้คอกหมูเพื่อดูว่าเขาจับหมูกันอย่างไร
พอดูขั้นตอนการจับหมูทั้งหมดแล้ว ฉันถึงได้รู้ว่าความคิดที่อยากจะฆ่าหมูด้วยตัวเองเมื่อครู่นี้มันไร้สาระและน่าขำเพียงใด