กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 คุณค่าของต้นหอม รีดเค้นจนหยดสุดท้าย!
เลือดสดๆ ไหลอาบ
กระดูกสูงสุดที่หลุดออกจากร่างชิ้นนั้น ในฝ่ามือที่แห้งเหี่ยวของจางเป่ยเฉิน ยังคงเปล่งแสงเทพอันไม่ยอมจำนนออกมา กระทั่งยังสั่นไหวเบาๆ ราวกับมีชีวิตเป็นของตนเอง
บนผิวกระดูก อักขระอันลึกล้ำปรากฏให้เห็นเลือนราง ทุกครั้งที่สว่างไสวและดับมอด ล้วนชักนำให้มิติโดยรอบเกิดระลอกคลื่นเล็กๆ
สมแล้วที่เป็นของวิเศษแต่กำเนิด!
ในดวงตาของจางเป่ยเฉิน ทอประกายความโลภและคำชื่นชมที่ไม่ได้ปิดบังเลยแม้แต่น้อย
"อ๊าก... อ๊าก... กระดูก... ของข้า..."
บนพื้น ร่างกายของฉินหล่างชักกระตุกอย่างรุนแรงราวกับปลาขาดน้ำ
รูเลือดขนาดใหญ่ที่หน้าอกของเขานั้น ช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก