กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 กระดูกสูงสุดนับเป็นอันใด? ผู้นำตระกูลของข้านำมาฝนฟัน!
ทางเลือกสองทางอันแผ่วเบาของจางเป่ยเฉิน ราวกับภูเขามารสองลูกที่แฝงไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและการเข่นฆ่าอันไร้ที่สิ้นสุด กดทับลงบนหัวใจของคนตระกูลฉินทุกคนอย่างหนักหน่วง
อากาศเงียบสงัดดั่งความตาย
กระทั่งเสียงลมก็ราวกับถูกรังสีอำมหิตอันแข็งกร้าวนี้แช่แข็งเอาไว้
สีเลือดบนใบหน้าของฉินหล่างจางหายไปอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า กลายเป็นขาวซีดดุจกระดาษ
เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ สองมือปิดหน้าอกของตนเองเอาไว้แน่น ที่แห่งนั้น คือต้นกำเนิดแห่งความรุ่งโรจน์และอนาคตทั้งหมดของเขา
ลงมือขุดออกมาเองงั้นหรือ?
นั่นมันโหดร้ายยิ่งกว่าฆ่าเขาเสียอีก!
"พวกเจ้า... พวกเจ้าเป็นใครกันแน่?!"