เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 เหยื่อเข้ากรง ชิงตัดหน้าเอาเคล็ดวิชามาให้ได้ก่อน!
สีของยามราตรีดำขลับดุจน้ำหมึก จันทร์เร้นกายดาราจมดิ่ง
เหนือป่าทึบนอกเมืองชิงอวิ๋นออกไปร้อยลี้ เรือเหาะที่ดำสนิทไปทั้งลำลำหนึ่งลอยนิ่งอยู่อย่างไร้สุ้มเสียง กลมกลืนไปกับม่านราตรีอย่างสมบูรณ์แบบ มิได้เล็ดลอดความผันผวนของพลังวิญญาณออกมาแม้แต่น้อย
บนดาดฟ้าเรือเหาะ จางเป่ยเฉินเอามือไพล่หลังยืนตระหง่าน ลมราตรีพัดโชยหนวดเคราและเส้นผมสีดอกเลาของเขา ภายในดวงตาทอประกายความโลภและความตื่นเต้นดุจหมาป่าหิวโซซึ่งไม่สมกับวัยเลยแม้แต่น้อย
"เจี้ยเจี้ยเจี้ย... ความรู้สึกที่ลอบเร้นเข้าหมู่บ้านมาเตรียมก่อเรื่องเช่นนี้ มันน่าตื่นเต้นกว่าพวกวิญญูชนจอมปลอมฝ่ายธรรมะที่ตั้งค่ายกลสู้รบกันสามร้อยกระบวนท่าเสียอีก!"
เบื้องหลังของเขา ยอดฝีมือตระกูลจางยี่สิบคนยืนสงบนิ่ง ทุกคนล้วนสวมชุดดำ กลิ่นอายถูกเก็บงำจนถึงขีดสุด ราวกับรูปสลักที่ไร้ชีวิตชีวิตหนึ่ง