เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 สุสานบรรพชนเปล่งแสงสีทอง คนทั้งตระกูลเจี้ยเจี้ยเจี้ย!
เทือกเขามังกรดำ โถงหารือตระกูลจาง
แตกต่างไปจากความอึดอัดหดหู่เมื่อหลายชั่วยามก่อนโดยสิ้นเชิง ภายในโถงเวลานี้ ทุกซอกทุกมุมล้วนเต็มไปด้วยบรรยากาศอันบ้าคลั่ง
ผู้อาวุโสตระกูลจางสิบสามท่านมารวมตัวกัน ทุกคนล้วนมีใบหน้าแดงระเรื่อ ในแววตาทอประกายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เมื่อครู่นี้เอง สามท่านในหมู่พวกเขากลับถึงกับอาศัยพลังโชคชะตาตระกูลที่ร่วงหล่นลงมาจากฟ้าสายนั้น ทะลวงคอขวดที่ตามหลอกหลอนพวกเขามาหลายสิบปีได้ในคราวเดียว!
"สบาย! ช่างสบายเหลือเกิน! ผู้อาวุโสเช่นข้าติดอยู่ที่ขอบเขตวังวนปราณระดับเก้ามาถึงสามสิบปีเต็ม ไม่คิดเลยว่าคืนนี้แค่ตามผู้นำตระกูลออกไปเดินเล่น ก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตปราณกำเนิดโดยตรงเลย!"
ผู้อาวุโสท่านหนึ่งลูบเครา น้ำเสียงตื่นเต้นจนสั่นเครือ แววตาที่เขามองไปยังจางจิ่วหยวน ได้เปลี่ยนจากความยำเกรงในตอนแรก เป็นความเคารพเทิดทูนอย่างบ้าคลั่งโดยสมบูรณ์แล้ว
"จะแค่ท่านได้อย่างไร?" ผู้อาวุโสอีกท่านถึงกับโบกไม้โบกมือ "หลานชายที่ไม่เอาถ่านของข้า ภายในคืนเดียวทะลวงสองขั้นรวด! นี่ได้ผลยิ่งกว่าโอสถทิพย์วิเศษใดๆ เสียอีก!"