กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ไอ้สารเลวแซ่เผยนี่!
คราวนี้เยียนเหลียงจู๋แทบร้องไห้ออกมาจริง ๆ แล้ว!
เขาส่ายหน้าอย่างหวาดผวา พึมพำว่า “ไม่...ไม่เอา...”
เผยปู้จือยกมือข้างหนึ่งทาบอก ถอนหายใจเบา ๆ “ท่านผู้นี้ตีกลองอยู่ตั้งนาน คุณชายน้อยกลับไม่รับน้ำใจ ช่างทำให้ความหวังดีของท่านผู้นี้สูญเปล่าเสียจริง”
“ไม่เอา...”
เยียนเหลียงจู๋ปากสั่นระริก พูดได้เพียงสองคำนี้เท่านั้น
พลันได้ยินคนทางนั้นเปลี่ยนเรื่องพูด—
“ช่างเถอะ ถ้าอย่างนั้นก็เก็บไว้ให้องค์ชายฝ่าบาทใช้ก็แล้วกัน นั่นไง เขามาแล้ว”
“!”
พอได้ยินดังนั้น รูม่านตาเยียนเหลียงจู๋ก็เบิกกว้างทันที เขาหันขวับไปมองไกล ๆ