กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 สัมผัสมันก็เหมือนมีพี่ชายอยู่ข้างกาย
เมื่อมองไปจากที่ไกล—
เหล่าทหารและนายทหารที่ถือคบเพลิงกำลังล้อมเฮ่อเจี้ยงในชุดคลุมยาวสีน้ำเงินสดเอาไว้ตรงกลาง
เห็นเพียงเฮ่อเจี้ยงก้าวไปก้าวหนึ่งก็ถูกดึงรั้งไว้ครั้งหนึ่ง ยื้อยุดกันอยู่นานพอสมควร
สุดท้ายเขาจงใจตีหน้าขรึมแล้วตำหนิไปบางอย่าง เจี่ยงหมิงอี้และคนอื่น ๆ ก็พากันทรุดคุกเข่าเต็มพื้น ไม่กล้าเงยหน้า
เฮ่อเจี้ยงจึงฉวยโอกาสหมุนตัววิ่งมา ฝีเท้ามั่นคง ชายเสื้อถูกลมราตรีพัดจนพลิ้วสะบัดไปด้านหลัง
ไม่นานก็วิ่งมาถึงริมท่าแล้วก้าวขึ้นแผ่นไม้พาดเรือ ใต้เท้าโยกคลอนสั่นไหวอยู่บ้าง
เขาจึงเงยหน้าพูดกับคนที่ยืนอยู่ปลายแผ่นไม้อีกด้าน พร้อมยื่นมือออกไป
“เหมยหวยอัน ช่วยประคองฉันหน่อย”