กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 กลับมาแล้วค่อยพูด กลับมาเมื่อไรก็จะพูด!
——
เหล่าทหารรอบรถม้าต่างวิ่งไปมา ง่วนกับหน้าที่ของตน
เฮ่อหลานยายกมือเลิกม่านหน้าต่างขึ้น มองคนทั้งสองพลิกตัวขึ้นม้าอย่างเงียบงัน
เมื่อทั้งคู่นั่งบนหลังม้าเรียบร้อยแล้ว ต่างก็กำบังเหียนและหันกลับมามองเขาพร้อมกัน
ทว่าสิ่งที่พูดได้ล้วนพูดไปหมดแล้ว ความรู้สึกทั้งหมดซ่อนอยู่ในคำกำชับอันละเอียดถี่ถ้วนเหล่านั้น
ทั้งสามสบตากันเงียบ ๆ ชั่วครู่ ราวกับจะจดจำสายตาครั้งนี้ไว้ตราบหมื่นปี
เอาชีวิตเข้าเดิมพัน อย่างไรก็ต้องจากลา
เหมยหวยอันกำบังเหียนไว้ด้วยสองมือ บีบแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว