กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 คารวะแม่ทัพเหมย!
[ขอบคุณนักอ่าน [ฮวาฮวาไท่] สำหรับของขวัญสนับสนุนชิ้นใหญ่ ขอมอบตอนพิเศษเล็ก ๆ นี้แทนคำขอบคุณ]
——
เมื่อมาถึงพระตำหนักแปรพระราชฐานก็เป็นยามอู่แล้ว
ดวงอาทิตย์เคลื่อนมาตรงศีรษะ แดดเที่ยงในช่วงต้นฤดูร้อนทำให้บ่าของเหล่าทหารในชุดดำเริ่มร้อนระอุ
ตรงทางเข้าระเบียงยาวที่ประดับฉากลายดอกบัวสีทองสำริด ผู้คนกลุ่มหนึ่งยืนส่งประมุขพุทธเดินไปทางตำหนักอายุวัฒนะ
เฮ่อหลานยาไม่ได้ส่งสัญญาณใดเป็นพิเศษ เหมยหวยอันจึงย่อมตามเขาไปร่วมมื้อกลางวันไม่ได้
ทำได้เพียงยืนอยู่ที่เดิมร่วมกับเหล่าทหารคนอื่น ๆ มองส่งแผ่นหลังนั้นเดินห่างออกไป
เอ้อร์นิวมองร่างในอาภรณ์สีม่วงที่เดินจากไป แล้วหันกลับมามองสีหน้าละห้อยของคนข้างตัว