กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 เฮ่อหลานยาผู้อ่อนโยนเหลือเกิน
เขาข่มความรู้สึกแสบร้อนที่กระบอกตา พึมพำว่า “กลิ่นนี้...”
ไม่คิดเลยว่าหลังข้ามไปต่างโลก เขาจะยังได้สูดดมกลิ่นหอมอบอุ่นที่มีความหมายต่อเขามากถึงเพียงนี้อีก!
“องค์ชายฝ่าบาท!” กรงเล็บเหยี่ยวเห็นท่าทางเสียมารยาทของเขาก็ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว
ปีกเหมันต์เองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน ไม่เคยมีใครกล้าดึงชายเสื้อประมุขพุทธขึ้นมาสูดดม นี่ล่วงเกินกันเกินไปแล้ว
เฮ่อหลานยายกมือห้ามกรงเล็บเหยี่ยวไม่ให้เข้ามาใกล้ สายตาจดจ่ออยู่กับคนที่ก้มหน้าซบอยู่ตรงหัวเข่าของเขาจนมองไม่เห็นใบหน้า
“หวยอัน กลิ่นนี้เป็นอะไรไปหรือ?”