กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 ไม่เข้าใจความหวังดีของฉันเลย!
เขาเพียงวิ่งไปตะโกนสุดเสียงไปด้วย—
“เฮ้ เหมยหวยอัน แกพูดแบบนี้กับฉันทำไม? แกยังมีเล่ห์กลอย่างอื่นอีกใช่ไหม? บัดซบ หนังสือเล่มนั้นฉันยังอ่านไม่จบเลย เฮ้ อย่าเพิ่งไป แกพูดให้ชัดก่อน!”
ไม่เข้าใจจริง ๆ หรือแกล้งไม่เข้าใจ? ไม่สำคัญหรอก
เหมยหวยอันนั่งบนหลังม้า กุมบังเหียนด้วยมือทั้งสอง หันกลับไปยิ้มให้เขา
“หนังสือพิษเล่มนั้นมีไว้ให้นายใช้กับศัตรู ไม่ใช่ใช้กับคนฝ่ายเดียวกัน ไปละ”
พูดจบก็สะบัดบังเหียนแล้วหนีบท้องม้า ม้าดำที่กินอิ่มดื่มเต็มที่พลันยกกีบทะยานออกไป
เศษหญ้าที่กีบม้าตะกุยขึ้นมาสาดใส่หน้าเฮ่อเจี้ยงเต็ม ๆ เขายกมือปัดตรงหน้าอยู่หลายทีแล้วถุยออกมาสองครั้ง