กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 542
เกอเหมาเองก็คาดไม่ถึงว่าจะถูกถามคำถามเช่นนี้ เขามองงูดำน้อยที่ขดตัวอยู่บนฝ่ามือของหลินเฝ่ย แผ่กลิ่นอายไม่น่าเข้าใกล้ออกมา จากนั้นก็หันไปมองผีร้ายที่อยู่ข้าง ๆ แม้มองไม่เห็นใบหน้า แต่ก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายกำลังอารมณ์ไม่ดี สีหน้าไม่เป็นมิตรเช่นกัน เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่างตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ทั้งที่เขาก็โชคร้ายถึงเพียงนี้แล้ว เรื่องที่คิดจะทำสักอย่างก็ยังไม่สำเร็จสักอย่าง เหตุใดพวกเขากำลังคุยกันดี ๆ อยู่แท้ ๆ จู่ ๆ กลับกลายเป็นว่าคนสองคนกับงูอีกหนึ่งตัวพร้อมใจกันหันมาซักถามเขาเสียได้?