กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 541
หลังจากสังหารพ่อครัวใหญ่หลี่แล้ว หลินเฝ่ยยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ถึงขั้นเดินไปนั่งพิงลำต้นไม้ข้าง ๆ อย่างสบายอารมณ์
"ข้าเชื่อว่าเจ้าคงรู้ฐานะของข้าแล้ว ข้าสังหารเฉพาะคนที่สมควรตายเท่านั้น การฆ่าบุตรสาวของเจ้าไม่ได้ให้ประโยชน์แก่ข้าแม้แต่น้อย"
หลินเฝ่ยเงยหน้ามองเขา บนมือของนางมีงูตัวเล็กสีดำพันอยู่ตัวหนึ่ง ภายใต้แสงจันทร์ เกล็ดของมันเปล่งประกายระยิบระยับดุจอัญมณีชั้นเลิศ งดงามเจิดจ้า