กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507
"ฟังสิ ฟังให้ชัด เขาพูดเองว่าไม่ต้องให้พวกเราไปยุ่ง แล้วพวกเราจะไปสนใจเขาทำไม?" อสูรเสืออดโวยวายขึ้นมาไม่ได้ "เขาจะเป็นหรือตาย แล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเรา?"
"หุบปาก!" อาฮวาถลึงตามองมันอย่างดุดัน
"ข้าพูดผิดตรงไหน?"
"เจ้า..."
"พอได้แล้ว" หลินเฝ่ยเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าพวกเขากำลังจะทะเลาะกันอีกครั้ง "เรื่องนี้ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่พวกเรามาหาเฉียนอี พวกเราหารือกันเรียบร้อยแล้ว..."
นางหันกลับไปมองเสวียนหลี เสวียนหลีพยักหน้าให้นางเล็กน้อย ทั้งสองต่างเข้าใจความคิดของกันและกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก