กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 506
ทันทีที่หลินเฝ่ยปรากฏตัว ทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างหันกลับไปมองพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
นางสวมชุดสีแดง เดินออกมาจากป่าเขา เสินจวิ้นน้อยหมอบอยู่บนไหล่ของนาง เพิ่งกินอาหารจนอิ่มหนำ หางจึงสะบัดไปมาอย่างเกียจคร้าน ปีกทั้งสองข้างห้อยลู่ลง ถูกเส้นผมสีดำอ่อนนุ่มของนางบดบังเอาไว้
แสงอรุณอันอ่อนโยนขับให้ใบหน้าของนางดูนุ่มนวลขึ้น เมื่อเทียบกับความองอาจห้าวหาญเช่นในวันวาน กลับเพิ่มความงดงามอ่อนหวานขึ้นมาอีกหลายส่วน ขณะที่นางค่อย ๆ เดินเข้ามา ทุกคนจึงสังเกตเห็นว่า นางไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังยังมีเสวียนหลีติดตามมาด้วย