กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 488
พวกหลินเฝ่ย "..."
ทุกคนเฝ้ารออย่างกระวนกระวายอยู่ครึ่งค่อนวัน แต่สิ่งที่รอมาได้กลับเป็นเสียงเรอเพราะฤทธิ์สุรา สีหน้าของทุกคนพลันเต็มไปด้วยความพูดไม่ออก แม้แต่จวี่ซ่างที่ติดตามมาด้วยภายในไส้ตะเกียงยังอดถอนหายใจไม่ได้ อาจารย์ผู้นี้ช่างไม่น่าเชื่อถือเหมือนเช่นเคยจริง ๆ
ปู้จุ้ยวางกาสุราลงอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนหัวเราะแห้ง ๆ แล้วกล่าวว่า "ที่นี่คือแดนฝันแห่งโลกมนุษย์"
คนทั้งหลายสบตากันไปมา
"หมายความว่าอย่างไร?"