กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274
เฉียนเต้าเหรินมองดูหลานชายที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า ยื่นมือไปลูบศีรษะของเขาด้วยความโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง "หลานรักของข้า ในที่สุดเจ้าก็ไม่ถูกความไร้สายตาของข้าทำลายชีวิตไปจนหมดสิ้น"
"ไม่เลยขอรับท่านปู่" เฉียนอีกล่าว "ท่านไม่ได้ทำลายหลาน"
"หากไม่มีท่านปู่ จะมีเฉียนอีได้อย่างไร"
เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนแอของท่านปู่ น้ำตาของเขาก็ไหลรินออกมาไม่ขาดสาย