กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245
น้ำในสระธารวิญญาณกระเซ็นซัดส่าย ส่วนใหญ่กระเด็นไปโดนใบไม้และพื้นโคลนรอบ ๆ ก่อนที่น้ำจะตกลงกลับสู่สระจนมองด้วยตาเปล่าก็รู้ว่าปริมาณลดลงไปมากโข
เสินจวิ้นอดรู้สึกปวดใจขึ้นมาไม่ได้ คิดดูสิว่านี่คือปราณวิญญาณที่ลดลงไปเชียวนะ!
นางไม่ลงไปแช่เองแล้วไฉนถึงไม่ยอมให้ผู้อื่นแช่อย่างสงบสุขเล่า?
เสินจวิ้นบินอยู่กลางอากาศด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ฝ่ายหลินเฝ่ยยังคงสำรวจสระน้ำ เมื่อครู่ข้างหูของนางแว่วเสียงดังขึ้นอีกหลายครั้ง เจ้าสิ่งนั้นนางน่าจะจัดการไปได้ราวสิบตัวแล้ว
เจ้าสิ่งนี้มีอยู่มากเท่าไรกันแน่?