กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244
หลินเฝ่ยพิจารณานาง หน้ากากที่นางสวมกับอาภรณ์ประหลาดชุดนั้นช่วยปกปิดกลิ่นอายของนางไว้เป็นอย่างดี ด้วยระดับการบำเพ็ญปัจจุบันของหลินเฝ่ย ทำให้นางดูไม่ออกจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายเป็นคน เป็นผี หรือเป็นวิญญาณเช่นเดียวกับวิญญาณกระบี่
ทว่าสีหน้าของนางกลับเรียบเฉย "เจ้าจะเป็นคนหรือเป็นผี สำหรับข้าล้วนไม่มีความแตกต่างกันทั้งสิ้น"
"หึ" ทูตวังธารวิญญาณหัวเราะเบา ๆ "ข้าผู้เป็นทูตย่อมเป็นคนเป็นอย่างแน่นอนอยู่แล้ว"
หลินเฝ่ยไม่ได้โต้แย้งนาง เดินตามอีกฝ่ายมุ่งหน้าต่อไป
เบื้องหน้าคือแมกไม้เขียวขจีร่มครึ้ม กลิ่นอายสายน้ำใสเย็นโชยปะทะใบหน้า