กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 213
ยามที่หลินเฝ่ยกำลังกลุ้มใจว่าจะเลี้ยงดูเจ้าแมวตัวใหญ่ที่กินจุบจิบนี้อย่างไรดี เสวียนหลีก็ควานหาขวดโอสถงดธัญญาหารออกมาจากแขนเสื้อ
หลินเฝ่ยจ้องมองเขาด้วยความตื่นตะลึง ของสิ่งนี้เขาไม่ได้เก็บไว้ในแหวนมิติ แต่ซ่อนเอาไว้ในถุงแขนเสื้ออย่างนั้นหรือ
"มีอยู่เท่าใด" นางเอ่ยถามย้ำ
พึงรู้ว่าหลังจากพวกตนกลาย เป็นปุถุชนแล้ว ย่อมต้องกินดื่มเช่นกัน หากทุกคนสามารถกินโอสถงดธัญญาหารได้ ย่อมประหยัดปัญหาไปได้มากโข
"มีอยู่ขวดเดียว"
หลินเฝ่ย...
นึกว่าดีใจเก้อเสียเปล่า