กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212
ยามที่จางหลางสะเทือนใจเป็นอย่างยิ่ง คณะคนทั้งหมดก็เดินมาถึงหน้าแถวเรือนพักเหล่านั้นแล้ว ซึ่งเป็นบ้านดินมุงกระเบื้องดินเผาของจริง ดูทรุดโทรมและเรียบง่ายยิ่งนัก
เหล่าผู้บำเพ็ญที่คุ้นเคยกับการอาศัยอยู่ในแดนเซียนของนิกายต่างพากันตื่นตะลึงเมื่อได้เห็นสภาพแวดล้อมเช่นนี้
สถานที่ที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงและดูสกปรกมอมแมมเช่นนี้ ตลอดระยะเวลาครึ่งปีต่อจากนี้ พวกเขาจะต้องอาศัยอยู่ ณ ที่แห่งนี้จริง ๆ หรือ?