กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166
หลินผิงมองศิษย์พี่ชายผู้มีบรรยากาศเย็นชาผู้นั้น แล้วหันไปมองหลินเฝ่ยผู้ยืนเงียบงันอยู่ข้างกาย เมื่อเห็นนางดูเหมือนจะไม่ได้แสดงความสนใจในตัวเขาตั้งแต่ต้นจนจบ แถมยังเห็นพ้องกับคำพูดของศิษย์พี่ผู้นั้น เขาจึงทำได้เพียงเดินคอตกจากไป
พอเขาจากไป ตาทั้งสองข้างของจางหลางก็อดไม่ได้ที่จะสำรวจศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่หญิงรอง เหตุใดเขาจึงรู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างพวกเขามันดูแปลกๆ กันนะ
ตอนที่ไปหมู่บ้านเย่อวี่ก่อนหน้านี้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่