กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161
เสวียนหลีรู้สึกว้าวุ่นใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ความจริงก็เป็นอย่างที่หลินเฝ่ยคิด เสื้อคลุมตัวนอกของนางขาด ซึ่งเดิมทีก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ทว่าด้วยความกระอักกระอ่วนระหว่างคนทั้งสองที่เกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล บรรยากาศในตอนนั้นจึงพลอยแปลกประหลาดไปด้วย
หลังจากหันหลังจากไป เขาก็มุ่งหน้าไปยังจุดสูงสุดของยอดเขาปู้จุ้ย แล้วบรรเลงเพลงขับจิตสงบใจหนึ่งรอบ จึงค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลงได้
หลินเฝ่ยกลับถึงห้อง เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ ก็ได้ยินเสียงดนตรีแผ่วเบาดังมาจากนอกหน้าต่าง นางเปิดหน้าต่างออก เสียงเพลงอันไพเราะพลันชัดเจนยิ่งขึ้น