กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160
เมื่อได้ยินศิษย์ของตนเอ่ยถาม รอยยิ้มบนใบหน้าของปู้จุ้ยก็แปรเปลี่ยนเป็นความกระอักกระอ่วนในทันที "อาจารย์หมายถึงว่า เมื่อครู่นี้เจ้าแสดงฝีมือได้ไม่เลวต่างหาก"
หลินเฝ่ยเอ่ย "จริงสินะ ข้าเองก็ผ่านศึกมาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว"
ปู้จุ้ย...
ปรมาจารย์แท้ทั้งสองที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา อาจารย์และศิษย์แห่งยอดเขาปู้จุ้ยคู่นี้ช่างน่าสนใจเสียจริง
ปรมาจารย์แท้สุ่ยเอ่ย "หลินเฝ่ย ยินดีด้วยนะ"
"ขอบคุณเจ้าค่ะปรมาจารย์แท้"