กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150
ยามนั้นเห็นผู้บำเพ็ญชายผู้นั้นกวาดสายตามองไปรอบด้าน ไม่พบหลินเฝ่ยที่ซ่อนตัวอยู่มืด ๆ จึงลดเสียงลงแล้วเอ่ยว่า "ครั้งนี้ข้าตามใจเจ้า ยอมเสี่ยงอันตรายครั้งใหญ่เพื่อเจ้าแล้ว เจ้าควรจะตามใจข้าสักครั้งได้กระมัง"
เอ่ยจบ ก็ยื่นมือไปโอบเอวของผู้บำเพ็ญหญิงนางนั้น
ผู้บำเพ็ญหญิงผลักไสพลางกล่าวว่า "ออกไปจากที่นี่เสียก่อนค่อยว่ากัน"
ผู้บำเพ็ญชายแค่นเสียงหึ "ศิษย์น้องขี้ขลาดตาขาวเสียจริง ไม่รู้หรือว่าแบบนี้มันตื่นเต้นเร้าใจกว่ากัน"