กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149
หัวใจของหลินเฝ่ยพลันเอ่อล้นด้วยความอบอุ่นขึ้นมาวูบหนึ่ง
นางเพิ่งเข้าใจว่าสิ่งที่นางต้องการไม่ใช่ความอึกทึกครึกโครมยิ่งใหญ่แบบกลุ่มกองเชียร์ของโจวเหมี่ยน ขอแค่เพียงคำพูดแสดงความห่วงใยและใส่ใจจากคนที่อยู่ข้างกาย อารมณ์ความรู้สึกในชั่วพริบตาก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความสุขล้ำ
ไม่รู้ตัวเลยว่า ตั้งแต่เมื่อใดกันที่ยอดเขาปู้จุ้ยสำหรับนางแล้วได้กลายเป็นสถานที่คล้ายบ้านไปเสียแล้ว