กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141
แม่นางเซินเองก็สังเกตเห็นว่าบรรยากาศเริ่มไม่ค่อยสู้ดีนัก นางจึงกระแอมออกมาคราหนึ่งแล้วกล่าวว่า "พวกเราต้องการช่วยแม่นางหยุนหยุน"
บัณฑิตเอ่ยขึ้น "หากพวกเราสามารถกดขี่ความแค้นของมังกรเจียวอำมหิตเอาไว้ได้อย่างเบ็ดเสร็จ ผีเสื้อกลางคืนมารก็จะไม่สร้างความเดือดร้อนอาละวาดในหมู่บ้านเย่อวี่อีก บรรดาหญิงสาวที่ต้องตายไปพวกนั้น ช่างน่าเวทนาเหลือเกิน"
"พวกเจ้าต้องการสละปราณผีออกมาอย่างนั้นหรือ"
"ใช่"
"แล้วมังกรเจียวอำมหิตเล่า"
"มังกรเจียวอำมหิตหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเรา เมื่อพวกเราสละปราณผีออกไป มันเองก็จะอ่อนแอลงด้วยเช่นกัน"