กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99
หลินเฝ่ยแค่นเสียงเย็นชา บนใบหน้ามีหยดเลือดกระเซ็นติดอยู่หนึ่งหยด ดูราวกับปีศาจสาวงามยามราตรีที่ชวนให้ผู้คนขวัญผวาและจิตใจสั่นสะท้าน "คนที่ข้าฆ่าล้วนเป็นคนที่สมควรตาย"
สวีเซียวกล่าวเสียงขรึม "คนที่สมควรตายหรือ? เจ้ามีหลักฐานอะไร?"
"มิใช่ว่ายังเหลือพยานรอดชีวิตอีกสองคนหรอกหรือ?"
ลูกพี่ถูกตะปูสะกดวิญญาณตรึงไว้จนขยับไม่ได้ ส่วนคนที่สามนอนแผ่อยู่บนพื้นราวกับสุนัขตายตัวหนึ่ง ตั้งแต่ต้นจนจบเขาเอาแต่หลบอยู่ด้านหลัง จึงไม่ได้รับบาดเจ็บ เพียงแต่ถูกไอสังหารทั่วร่างของหลินเฝ่ยข่มขวัญ เมื่อเห็นพี่น้องของตนตายต่อหน้าต่อตา จึงตกใจจนขาอ่อนเท่านั้น