กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34
หลินเฝ่ยหยุดมือ แล้วหันไปมองเสวียนหลีที่อยู่ด้านข้าง
เสวียนหลีเม้มริมฝีปากเล็กน้อย "ใบไม้"
"หรือว่าข้าจะเป็นคนกลับคำพูดหรือ?" หลินเฝ่ยเลิกคิ้วมองเขา "ศิษย์พี่ไม่เชื่อใจข้าหรือ?"
เขากล่าว "ต้องเด็ดใบไม้ลงมาก่อน หากเด็ดกลีบดอกไปก่อน ใบไม้จะเหี่ยวเฉา"
หลินเฝ่ยประหลาดใจ นางไม่รู้มาก่อนเลยว่ามีข้อกำหนดเช่นนี้ด้วย
แต่...
"ศิษย์พี่รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?"
"บังเอิญรู้มา"
"บังเอิญหรือ" นางเน้นเสียงคำนี้เป็นพิเศษ "ศิษย์พี่ช่างรอบรู้จริงๆ"