กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32
หลินเฝ่ยมองนางแวบหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ "เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้ากำลังยั่วโมโหมัน ไม่ใช่กำลังปลอบโยนมัน?"
"อย่าเอาข้าไปเหมารวมกับเจ้า"
"เจ้า..."
สัตว์เทพกำลังกริ้วโกรธ แต่กลับกินผลไม้สีชมพูอ่อนเข้าไปลูกหนึ่ง ลักษณะคล้ายลูกท้อ เนื้อนุ่มฉ่ำน้ำ ทันใดนั้นมันก็หยุดเคลื่อนไหว สัตว์ยักษ์ทั้งร่างขยับเข้ามาหยุดตรงหน้าหลินเฝ่ย
ซูเยว่เอ๋อร์เฝ้ารอดูภาพที่นางถูกสัตว์เทพตบจนแบน
ทว่ากลับเห็นเต่าดำตัวมหึมาค่อย ๆ ย่อตัวลงตรงหน้านาง แล้วเอ่ยถามว่า "ยังมีอีกหรือไม่?" น้ำเสียงถึงกับแฝงความประจบเอาใจอยู่เล็กน้อย